Smith

វីរជនស្មីតឆ្លងកាត់គ្រាប់កាំភ្លើងដូចភ្លៀងដើម្បីជួយគេក្នុងការបាញ់នៅឡាវេហ្កាស

វីរជនស្មីតឆ្លងកាត់គ្រាប់កាំភ្លើងដូចភ្លៀងដើម្បីជួយគេក្នុងការបាញ់នៅឡាវេហ្កាស

គាត់ត្រូវបានគេបាញ់ក្នុងកំឡុងពេលកំពុងជួយមនុស្សក្នុងការបាញ់នៅ ឡាវេហ្គាស។​ ​វីរភាពរបស់គាត់បានបានកំពុងចែកចាយល្បីល្បាញពាសពេញពិភពលោក។

 

លោក Jonathan Smith ទំនងជាចំណាយពេលនៅសល់នៃជីវិតរបស់គាត់ជាមួយនឹងគ្រាប់កាំភ្លើងដែល ស្ថិតនៅខាងធ្វេងដៃរបស់គាត់ ដែលជាការរំលឹកមួយដែលមិនអាចបំភ្លេចបាននៃការបាញ់ប្រហារដ៏ធំ ដែលសម្លាប់មនុស្សច្រើនបំផុតនៅអាមេរិចក្នុងប្រវត្តិសាស្រ្តអាមេរិចសម័យទំនើប។

Smith គាត់មានអាយុ ៣០ ឆ្នាំ ដែលជាអ្នកជួសជុលម៉ាស៊ីនថតចម្លង ត្រូវបានគេបាញ់កាល់ពីយប់ថ្ងៃអាទិត្យខណៈពេលព្យាយាមសង្គ្រោះមនុស្សបន្ទាប់ពីខ្មាន់កាំភ្លើងបានបើកការបាញ់ប្រហារទៅលើហ្វូងមនុស្សនៅឯមហោស្រព ផ្លូវជាតិលេខ ៩១ នៅឡាវេហ្គាស។

គាត់ដឹងថាគាត់ជាមនុស្សសំណាងម្នាក់ដែលអាចដើរចេញពីមន្ទីរពេទ្យបានសូម្បីតែគាត់រងរបួសធ្ងន់ធ្ងរ។

នៅពេលដែលគ្រាប់កាំភ្លើងធ្លាក់ដូចភ្លៀង ក្រុមគ្រួសារគឺជាការព្រួយបារម្ភកំពូលរបស់ស្មីត។ គាត់បានធ្វើដំណើរទៅ Las Vegas ពី Orange County, Calif ។ នៅថ្ងៃព្រហស្បតិ៍ដើម្បីប្រារព្ធពិធីខួបកំណើតលើកទី 43 របស់បងប្រុសលោក Louis Rust ដែលជាអ្នកគាំទ្រតន្ត្រីប្រទេសដ៏ធំមួយដែលបានចូលរួមពិធីបុណ្យកាលពីមុន។ ពួកគេបានចំណាយពេលចុងសប្ដាហ៍រីករាយនឹងតន្ត្រីហើយបានអង្គុយកៅអីជិតដល់ឆាកសម្រាប់ការសម្តែង របស់ Jason Aldean នៅរាត្រីថ្ងៃអាទិត្យ។

នៅពេលបាញ់សម្លាប់ដំបូងស្មីតបានគិតថាវាទាំងនោះជាកាំជ្រួច។ តន្ត្រីនៅតែបន្តលេងដដែល Smith និង Rust បានរំលឹកឡើងវិញ  ប៉ុន្តែគ្រាប់កាំភ្លើងនៅតែបន្តមក ។ Aldean បានសម្លឹងមើលឆ្មាំសន្តិសុខរបស់គាត់ហើយរត់ចេញពីឆាក។ បន្ទាប់មកភ្លើងអគ្គិសនីបានដាច់។

Rust បានដឹងពីអ្វីដែលកំពុងកើតឡើងហើយបានប្រាប់ក្រុមគ្រួសារទាំងអស់ដែលមានគ្នាទាំងអស់ប្រាំបួនក្នុងចំនោមពួកគេរាប់បញ្ចូលទាំងកូនក្មេង  បានកាន់ដៃនិងរត់ចេញ ហើយនៅពេលនោះវាជាការរត់ជាន់គ្នាដ៏ខ្លាំង។

ស្មីតបានផ្តោតលើកូនក្មេងរបស់គាត់ប៉ុន្តែពួកគេបានបំបែកខ្លួននៅក្នុងហ្វូងមនុស្ស។ គាត់និយាយថាគាត់បានត្រលប់ទៅរកឆាកវិញដើម្បីរកមើលពួកគេ។ គាត់បានឃើញមនុស្សដែលដើរតាមរថយន្តល្បាតតម្រង់ក្បាលនៅភាគខាងជើងឆៀងខាងលិចនៃការប្រគុំតន្ត្រី។ អ្នកផ្សេងទៀតមានការភ័យខ្លាចដូច្នេះពួកគេមិនដឹងថាត្រូវធ្វើអ្វីទេ។ គាត់នៅតែស្រែកថា “អ្នកបាញ់កាំភ្លើងសកម្មជនបាញ់កាំភ្លើង! យើងត្រូវរត់។

 

គាត់បានចាប់មនុស្សហើយបានប្រាប់ពួកគេឱ្យដើរតាមគាត់ឆ្ពោះទៅកាន់កន្លែងចតរថយន្តជនពិការតាមទិសដៅនៃព្រលានយន្តហោះនៅឆ្ងាយពីមហាវិថី Las Vegas Boulevard ។ វាជាវាលដ៏ធំមួយដែលមានរថយន្តជាច្រើនជួរ។ ស្មីតនិងអ្នកផ្សេងទៀតបានអោបក្រសោបនៅពីក្រោយជួរឡានចុងក្រោយមួយ។

ស្មីតបាននិយាយថា “ខ្ញុំបានទទួលមនុស្សពីរបីនាក់ចេញពីទីនោះ”  ហើយអ្នកអាចឮការបាញ់ ដែលវាហាក់បីដូចជាវាត្រូវបានគេមកពីទូទាំង Las Vegas។

ក្មេងស្រីវ័យក្មេងមួយចំនួនមិនបានលាក់ខ្លួនពេញលេញទេ ព្រោះពួកគេបានក្រោកឈរឡើងហើយរត់ទៅរកពួកគេដើម្បីជម្រុញពួកគេឱ្យចុះទៅដី។ នោះហើយជាពេលដែលគ្រាប់កាំភ្លើងមួយបានវាយគាត់នៅក។

“ខ្ញុំមិនអាចមានអារម្មណ៍អ្វីនៅក្នុងករបស់ខ្ញុំទេ។ ស្មីតនិយាយកាលនៅមន្ទីរពេទ្យ Sunrise នៅល្ងាចថ្ងៃចន្ទនៅពេលគាត់កំពុងរង់ចាំការបង្ហូរឈាមចុងក្រោយរបស់គាត់។ វេជ្ជបណ្ឌិតបានរក្សាទុកគ្រាប់កាំភ្លើងនៅករបស់គាត់នៅពេលនេះ។ ពួកគេបារម្ភថាការផ្លាស់ប្តូរវាអាចបណ្តាលឱ្យមានការខូចខាតបន្ថែមទៀត។

ស្មីតបាននិយាយថា “ខ្ញុំប្រហែលជាត្រូវរស់នៅជាមួយគ្រាប់កាំភ្លើងនេះអស់មួយជីវិត ដោយមាន ការរុំបង់ពណ៌សធំគ្របដណ្ដប់លើរន្ធគ្រាប់កាំភ្លើងនោះដែលស្ថិតនៅករបស់គាត់។

លោកស្មីតជឿជាក់ថាមន្រ្តីប៉ូលីសដែលផុតម៉ោងការងារ នៅ San Diego ទំនងជាបានជួយសង្គ្រោះជីវិតគាត់។ មន្រ្តីប៉ូលីសទាំងនោះបានមកដល់ហើយបានព្យាយាមបញ្ឈប់ការហូរឈាមហើយបន្ទាប់មកបានព្យាយាមដាក់លោកស្មីតចូលឡាន។ ស្មីតត្រូវបានគេដាក់នៅខាងក្រោយឡានជាមួយនឹងជនរងគ្រោះជាច្រើននាក់ផ្សេងទៀត។ នៅពេលនោះគាត់ប្រឈមនិងការពិបាកដកដង្ហើមជាខ្លាំង។

ស្មីតបានរំឭកថា “ខ្ញុំពិតជាមិនចង់ស្លាប់ទេ” ។ មន្ដ្រីប៉ូលីសដែលផុតម៉ោងការងារនោះ បានប្រាប់គាត់ថាគាត់នឹងមិនអីទេដូចដែលគាត់បាននិយាយកាលពីប៉ុន្មាននាទីមុនទៅកាន់អ្នកចូលទស្សនាផ្សេងទៀត។

ក្រោយមកលោកស្មីតបានជួបជាមួយបងប្រុសរបស់គាត់ហើយបានរកឃើញក្មួយស្រីរបស់គាត់  រួមជាមួយក្រុមគ្រួសារទាំងអស់របស់គាត់បានដោយសុវត្ថិភាព។

Facebook Comments